Arquivo da categoría: POESÍA

NUNCA MAN Claudio Rodríguez Fer

Fragmentos do meu poema ecoloxista “Nunca Man”, de A loita continúa, é improvisado e musicado no último disco a través da lectura-interpretación dos textos poéticos por Ad Hoc . A voz inicial da gravación adxunta é a do propio artista nudista de Land Art coñecido como Man, o alemán de Camelle, quen faleceu cando a marea negra destruíu o seu museo natural.

NUNCA MAN

A Manfred Gnadinger,
o alemán de Camelle,
morto durante a marea negra
que asolou Galicia en 2003.

 

Nunca Man, o alemán de Camelle,

sempre o puro ecoloxista sen familia e sen roupa,
sen arrimo e con algas, sen compaña e con algas,
sen destino e con algas, sen orixe e con algas,
sen amor e con algas, sen máis recoñecemento
que o do misterio do ceo sobre a arte da terra…

A marea humana limpará o museo
para sempre dos que o emporcaron,
para sempre dos que murmuraron,
para sempre dos que se burlaron,
para sempre dos que o humillaron,
para sempre dos que o golpearon,
para sempre dos que o mataron…

Nunca Man, o alemán de Camelle,
o Tolo da Vida na Costa da Morte,
sempre a súa Vida inoportuna,
nunca a súa oportuna Morte.

MÉXICO-OURENSE Rafa Becerra

a Alfonso Rodríguez, poeta

Que ten que ver
o deserto do ardente México
e unha carballeira da Galiza
baixo o peso da néboa

que ten que ver a soidade
coa soidade
os grans de area
coas follas dos castiñeiros

ten que ver
segundo os ollos de quen mira
de quen aprisiona os soños no infinito
e se atopa co deserto ou o bosque

e intimidado e acovardado
pregúntase que fai naqueles lares
onde os berros non se oen
e non hai ecos que os devolvan